Webowy.pl

Milkshake - mój nowy blog

Dominik — Wed, 04 Aug 2010 10:53:18 +0000

Wspólnie z ekipą Webshake.tv odpaliliśmy dziś swojego bloga, którego zaczęliśmy pisać kilkanaście dni temu. Na Milkshake będziemy wrzucać przemyślenia na temat naszego startupowania, workstyle’u i generalnie rzeczy, które robimy na co dzień i którymi się interesujemy :)

Wszystkich swoich czytelników zapraszam więc w nowe miejsce. W tej chwili dostępne są pierwsze 4 wpisy.

No Related Post

Michał Wiśniewski czyta Webowego ;)

Dominik — Fri, 13 Nov 2009 16:13:54 +0000

A jeśli nie sam Michał, to może chociaż ktoś odpowiedzialny w Naszej-Klasie za dobór celebrities na Śledzika. Dwa tygodnie temu pisałem o deprecjacji pojęcia celebrity i o “martwicy” śledzikowych profili gwiazd. O tym, dlaczego nie ma nic ciekawego w obserwowaniu ich wypocin oraz o braku wyrazistych postaci, które pokazałyby fanom swoją prawdziwą twarz. Nie wiem na ile ta prezentowana przez Michała jest prawdziwa, jednak ktoś wreszcie dostrzegł, że - cytując klasyka - przydałoby się trochę polotu i finezji w tym smutnym jak pizda mieście.

Tym razem będzie krótko i na temat - popularny “Wiśnia” oficjalnie pojawił się na śledziu kilka dni temu. Ze względu na to, że z czystej ciekawości obserwuję wszystkich celebsów (o tym jak “radzą” sobie dotychczasowi w tym wpisie) Michał też trafił do mojej listy śledzonych profili. Muszę szczerze przyznać, że po pierwszych kilku wpisach (niektóre zostały niestety usuniętych z jego konta - nie wiem dlaczego) byłem pozytywnie zaskoczony. Wreszcie czuć było jakikolwiek powiew naturalności, którego nie sposób doświadczyć u Ibisza, a dzisiejszy wpis trafił nawet na strony serwisów plotkarskich.

Mimo, że działalność Wiśniewskiego to zupełnie nie moja bajka (no, może oprócz zainteresowania pokerem ;)), to jednak serce rośnie, kiedy widzi się, że Hołdys na Blipie nie jest jedynym przedstawicielem gatunku gwiazdowatych, rozumiejącym podstawowe zasady działania mikroblogów.

Ciekaw też jestem, czy sposób uprawiania mikroblogingu przez Wiśniewskiego to jego autorski przepis na kontakt z otoczeniem i fanami, czy jednak Nasza-klasa widząc nie-do-końca-udolne zabawy poprzedników postanowiła w jakiś sposób zareagować. Tak czy inaczej, plus dla śledzia - jeśli nie za poinstruowanie to przynajmniej za (wreszcie) trafny dobór osoby.

(Zdjęcie pochodzi z profilu Michała Wiśniewskiego)

Zdrowe podejście do e-dukacji

Dominik — Mon, 09 Nov 2009 09:08:28 +0000

Tuż przed weekendem pisałem o pomyśle duńskiego rządu, który chce upowszechniać korzystanie z sieci w tamtejszych szkołach. I to bynajmniej nie na zasadzie zwiększonej liczby godzin informatyki, czy bezprzewodowego dostępu na szkolnych korytarzach. Gra idzie o grubszą stawkę - Duńczycy chcą umożliwić uczniom korzystanie z internetu w czasie egzaminów.

Ponoć w Danii przeprowadzanie testów z użyciem komputera zamiast kartki to od lat standard, jednak tak odważny pomysł jest raczej sporym zaskoczeniem. Ale zaskoczeniem chyba przede wszystkim dla nas i nam podobnych, którzy żyjemy w takich a nie innych realiach. Pierwszy problem jaki można dostrzec to zaplecze sprzętowe. No tak, u nas próbną maturę z wykorzystaniem komputerów pisać może niespełna 4 tys. uczniów - mimo, że chętnych jest zdecydowanie więcej - bo szkoły nie dysponują odpowiednią ilością komputerów. Tak jak zaznaczyłem wcześniej, w Danii podobne praktyki stosowane są od dawna więc nie jest to tak spore utrudnienie. Zdecydowanie większym kłopotem - który chyba różni nas najbardziej - jest mentalność pewnych środowisk. Środowisk osób odpowiedzialnych za edukację dzieciaków oraz właśnie tych drugich.

Gdy w miniony weekend opowiadałem różnym osobom o tej wiadomości, najczęstszą reakcją było ogromne niedowierzanie. I to nie z powodu tego, że potrzeba do tego wyposażyć szkoły w odpowiednią ilość sprzętu. Była to bezwładna reakcja na fakt, że ktoś chce oddać w ręce uczniów legalne narzędzie do oszukiwania. Bo przecież w sieci można znaleźć wszystko, co potrzebne do rozwiązania nawet najtrudniejszego zadania. Co ciekawe, zdziwienie to nie ustępowało nawet, gdy dodawałem, że zabronione będzie komunikowanie się przez internet z innymi osobami w sali i poza nią.

Tutaj właśnie dotykamy pierwszej grupy, czyli dorosłych, którzy w sposób niezwykle zdrowy (mowa o Danii) postrzegają to, czym stał się obecnie internet. Mówią oni wprost, że w tej chwili to już nasza codzienność i posługiwanie się nim to jedna z umiejętności, takich jak logiczne myślenie, wyciąganie wniosków, analizowanie faktów, czy znajomość metod wykonywania określonych obliczeń. Cały projekt ma na celu właśnie wyrobienie w młodych ludziach zdolności selektywnego wyboru kluczowych treści, spośród całej masy kontentu, jaki serwuje nam dziś web. I to nie tylko wyboru, ale również sprawnego wyszukiwania odpowiednich informacji i ich przetwarzania na potrzeby konkretnego zadania. Tym bardziej, że - jak zapewniają autorzy pomysłu - czas przeznaczony na pojedyncze pytanie wcale nie pozwoli na leniwe przeczesywanie sieci. Czy nie jest to w obecnych czasach umiejętność niemal kluczowa?

Drugi problem i druga grupa zainteresowanych to uczciwość uczniów. Możemy sobie wyobrazić czym skończyłaby się w Polsce matura, na której ktoś zezwoliłby łączyć się z internetem. Nikt z osób pracujących nad projektem nie chciał wskazać konkretnego sposobu na zablokowanie komunikacji z “żywym” otoczeniem, jednak jedna z wypowiedzi zaskoczyła nawet mnie. Otóż pewien przedstawiciel duńskiego rządu stwierdził wprost, że tamtejsi uczniowie są zdyscyplinowani na tyle, by nie przyszło im do głowy oszustwo, jakim jest korzystanie z pomocy innych osób. Sam nie wiem, czy faktycznie tak jest, jednak w naszych rodzimych warunkach byłaby to czysta naiwność.

Tak, czy inaczej - ogromne słowa uznania dla wszystkich, którzy odpowiadają za duński system edukacji i są na tyle odważni, by wprowadzać w życie nie tylko w pewnym stopniu szalone, ale przede wszystkim świeże idee. Oby w przyszłości podobną mentalnością i podejściem do nowoczesnych technologii, które niezależnie od nas wdzierają się do naszej codzienności, zarażali się i wykazywali - nie tylko w dziedzinie edukacji - także przedstawiciele naszych władz.

foto: @Oxfam

Kilka słów OdSiebie o OdSiebie.com

Dominik — Tue, 03 Nov 2009 14:54:18 +0000

Co prawda nie jestem prawnikiem i nie potrafię ze 100-procentową pewnością stwierdzić, czy zamknięty kilka dni temu serwis OdSiebie.com został zlikwidowany zgodnie z prawem, ale tego nie jest w stanie stwierdzić chyba nikt. Tak to już jest z serwisami działającymi na styku legalności i dobrego smaku, że - chcąc nie chcąc - budzą kontrowersje i szybko stają w ogniu krytyki pewnych środowisk. Mamy tutaj dwa ciekawe wątki: 1) prawdziwość informacji i tajemnicze zachowanie policji, 2) kwestia zamknięcia serwisu i problem legalności jego działania.

Samej sprawy szczegółowo wyjaśniać nie będę, bo pisałem o tym kilka godzin temu na interaktywnie.com. Z grubsza - OdSiebie.com to serwis do hostingu różnego typu plików, który szybko zrobił furorę wśród amatorów pecetowego kina i muzyki (11. miejsce w sierpniowym Megapanelu wśród społeczności). W sobotę rano policja miała podobno zrobić “wjazd na chatę” twórcy serwisu i znaleźć u niego 4 dyski i 200 płyt CD z pirackimi treściami.

Z posiadanych informacji wnioskuję, że nigdzie wprost nie przyczepiono się do samej legalności działania serwisu. Z resztą dobrze wiemy, jak ciężkie z punktu widzenia oskarżycieli są sprawy przeciwko tego typu przedsięwzięciom, jak długo mogą się ciągnąć i jak niejasny może być ich przebieg. Z tego powodu można się domyślać, że pewnie podstawą do postawienia go w stan oskarżenia będą właśnie znalezione u niego “nielegale”. Co ciekawe, nie wiadomo nawet czy faktycznie Łukasz Ć. został aresztowany…

Niedługo po opublikowaniu newsa na interaktywnie.com, miałem przyjemność odbyć dłuższą rozmowę z pewną osobą z Radia Wrocław, która przekazała mi bardzo ciekawe informacje. Nie dość, że nikt z wrocławskiej policji oficjalnie nie potwierdza faktu zatrzymania, to dodatkowo na jutro planowana jest większa konferencja prasowa, na której będzie się chwalić swoimi sukcesami. I teraz pytanie, czy cała akcja to nie próba wywołania szumu wokół tematu? O ile większe zainteresowanie wzbudzi przekazanie tej informacji jutro rano, po tym jak w sieci zrobiło się na ten temat naprawdę głośno. Skąd takie podejrzenia? Największe wątpliwości budzi niejasność dot. źródła wiadomości - co prawda ktoś tam powoływał się na Interię (ja tam tego niestety nie znalazłem), Chip puścił przedruk za jakimś forum, a oprócz tego info o problemach OdSiebie.com krąży bezwładnie po forach i na Wykopie.

Co do samego wpisu Tomka Smykowskiego, którego dotyczy drugi wątek mojego wywodu - autor jest oburzony przede wszystkim tym, że policja zamykając serwis “zabija” w pełni legalnie działającą firmę. Nie wiem, nie znam przepisów ale na zdrowy rozsądek, jeśli zamknięcie OdSiebie.com było konieczne do zabezpieczenia danych użytkowników, co do których istnieje realne podejrzenie posiadania nielegalnych plików, to chyba policja ma pełne prawo do “konfiskaty” takiego majątku? Podobnie jak to ma miejsce w przypadku telefonów komórkowych, które mogą zostać użyte w sprawie itp., prawda?

Biorąc pod uwagę to, że na boku spokojnie istnieje sobie taki Chomikuj.pl czy nawet sam Rapidshare, wydaje mi się, że ta sprawa to bardziej szukanie haka na osoby, które można pociągnąć do odpowiedzialności za posiadanie pirackich plików, a sam serwis OdSiebie.com służy tutaj jedynie jako baza danych potencjalnych “klientów” do przetrzepania. Nie wydaje mi się, żeby policja miała aż tak mocne przesłanki, żeby przyczepić się do serwisu, który głośno mówi, że odpowiedzialność za content przerzuca na użytkowników i reaguje w przypadku zgłoszenia nadużyć.

Jeśli więc zastanawiamy się nad tym, czy Chomikuj.pl będzie następne, to mi osobiście bliżej do zadania pytania - czy następny będzie ktoś z Team Solutions, albo ktoś, kto z chomików korzysta na co dzień?

P.s. w ogóle sama sytuacja, w której twórca i właściciel serwisu umożliwiającego wymianę pirackich materiałów daje się złapać we własnym mieszkaniu z małym arsenałem takich danych jest dla mnie niedorzeczna. Cytując klasyka - są potomkami człowieka, który na własnym podwórku dał się złapać w siatkę…

O deprecjacji pojęcia “celebrity” i Rybie z Frytkami

Dominik — Wed, 28 Oct 2009 20:51:19 +0000

Tak jak pisałem na blipie, przygotowując na interaktywnie.com tekst o Rubiku na Śledziku nie mogłem oprzeć się wymalowaniu kilku zdań na temat postrzegania polskich celebrities w świecie mikroblogów. Dziwne to i smutne zarazem, bo mamy w Polsce do czynienia z sytuacją chorą - a co najmniej “zdrowo przeziębioną”. Warto chyba zastanowić się przez chwilę po co gwiazdy zakładają konta, albo po co właściciele tychże kont (śledzik, blip) je do tego zachęcają?

Po części krótką wycieczkę w tym kierunku zafundowałem sobie już w niedawnym tekście na i.com “Jesienne kaprysy gwiazd w social media”. Pisałem tam o tym, że dla amerykańskich gwiazdek Twitter to nie tylko dobra zabawa, ale czasem również arena prywatnych starć przenoszonych z hollywoodzkich salonów. Nie jest to rozrywka najwyższych lotów, ale ma jedną fundamentalną zaletę - społeczność Twittera ma poczucie, że za takim kontem siedzi prawdziwa osoba, która reaguje na to, co dzieje się wokół. Napisałem też, że chyba jedynym świadomym i żywym okazem mikroblogowej gwiazdy jest w Polsce Zbigniew Hołdys. Mimo, że jego pierwsze dni aktywności na blipie zachęcały mnie do kliknięcia “nie obserwuj”, to jednak poczucie, że po drugiej stronie siedzi ktoś, kto potrafi poprawnie wymówić nazwę serwisu, w którym założył konto i komunikuje się z otoczeniem w pełni świadomie budzą mój szacunek. Bo gdy dla porównania weźmiemy sobie taką Frytkę, czy Krzysia Ibisza…

Nie wiem czy jest sens pisać tutaj o sytuacji na Twitterze i milionach followersów Ashtona Kutchera i Britney Spears, bo po pierwsze to nieco inne realia, a po drugie nie obserwuję ich więc nie mogę wypowiadać się na temat jakości ich aktywności. Mogę za to wypowiedzieć się nieco na temat aktywności Frytki na blipie, czy Jarosława Kreta, Krzysia Ibisza i spółki na Śledziku.

Tutaj na myśl od razu przychodzi mi Artur ze swoim “- Co robi dzik na poczcie? - Śle! Śle dzik..”. I tak to mniej więcej wygląda w przypadku naszych gwiazd pudelka - jest to w moim odczuciu niesamowicie zamknięta na jakąkolwiek interakcję komunikacja (a może raczej “komunikowanie”) przynęt, które Nasza-klasa umieściła na swoim haczyku. Daję głowę, że nawet połowa oficjalnych kont gwiazd nie jest prowadzona przez faktyczne postacie prezentowane w profilach. Dodatkowo forma, jaką na samym początku przyjął Śledzik, cała negatywna otoczka wytworzona w pierwszych tygodniach, łańcuszki itp. sprawiają, że dziś dodanie takiego Piotra Rubika do śledzonych może być postrzegane w kategoriach obciachu.

Gdzie zatem popełniono błąd? W przypadku serwisów, które walczą o przyciągnięcie do siebie jak najatrakcyjniejszych postaci należałoby chyba poszukać ludzi takich, jak Hołdys, które - znów to podkreślę - mimo, że czasem panoszą się i chcą przenieść pewne “niepisane przywileje” do cyberprzestrzeni, nadają im kolorytu, a z ich konta tętni życie. W pustych, nudnych i GŁUCHYCH profilach śledzikowo-frytkowych tego życia ewidentnie brak. Ani pani Frytka ani ekipa z NK nie kwapi się specjalnie do tego, by - po pierwsze primo - słuchać i - po drugie primo - reagować. Tak samo jak psioczymy na serwisy, które z mikroblogów urządzają sobie dystrybucyjną alternatywę dla RSS, tak samo winni jesteśmy te same psy wieszać na uprawiających tę samą odmianę egocentryzmu osobach.

Jasne, że niemożliwym jest oczekiwanie od śledzikowych celebsów czytania kilkuset komentarzy pod każdym swoim wpisem i odpowiadania na nie - ten zarzut bardziej tyczy się akurat Frytki i Wałęsy, którzy na blipie nie są skazani na takie hordy obserwujących i mają do czynienia z - bądź co bądź - inteligentniejszą publiką. Tylko kurcze, brakuje mi w tym wszystkim naturalności - widać, że profile tych osób prowadzone są w celach czysto wizerunkowych, a nie po to, żeby faktycznie nawiązać jakąś bardziej ambitną formę komunikacji z fanami. I nie tylko z fanami, bo z przyjemnością od czasu do czasu przeczytałbym jak Krzysiek Ibisz nabija się z kilku zbędnych kilogramów Agnieszki Włodarczyk, a ta w rewanżu obnaża jego wątpliwe zdolności konferansjerskie… Niech iskrzy, niech zaskakuje, niech wzbudza emocje, a co! Niech to - do cholery - zacznie żyć.

Blip z tego co widać chyba na razie dał sobie spokój ze ściąganiem nowych znanych postaci i wierzy w to, że wygra mikrowalkę jakością społeczności. (EDIT: Marcin Jagodziński w kilka minut po publikacji tego wpisu zwrócił mi uwagę, że z posiadanej przez niego wiedzy wynika, że Blip o gwiazdy się nie ściga i żadnej do blipowania nie zachęcał. Jego zdaniem rola celebrities to bardziej zabieg mający wywołać zainteresowanie mediów serwisem, a oni sami do powiedzenia mają raczej niewiele) Nastawiony na masę Śledzik jakby powoli miał ruszyć w lepszym niż początkowo kierunku, ale wciąż jest to jak dla mnie materia martwa - spośród prawie 300 śledzonych przeze mnie osób, co jakiś czas swoje wpisy (poza celebrities i łańcuszkami) publikują może 3-4 osoby i to Ci z branży i Blipa, a nie ze szkolnej ławki. Mam wrażenie, że gwiazdy, które zaciągnięte zostały w celu zaktywizowania społeczności klasowiczów (EDIT: lub mediów - jak twierdzi ^reuptake), zupełnie swojej roli nie spełniają, a w tym wszystkim zabrakło przede wszystkim edukacji.

WWW, czyli Webowy wśród “ważnych”

Dominik — Wed, 28 Oct 2009 10:48:46 +0000

Od pamiętnego konkursu Blog Roku 2008, w którym mój blog znalazł się w gronie 3 finalistów kategorii “Profesjonalne” minie niedługo rok. Po zawieszeniu blogowania końcem marca i poświęceniu się wyłącznie pracy dla Interaktywnie.com wydawało mi się, że stary dobry Webowy już niczym mnie nie zaskoczy. A tu proszę…

PC World w swoim listopadowym wydaniu (papierowym) opublikował artykuł Gniewomira Świechowskiego na temat blogowania (”Gdzie i jak blogować, by zdobyć czytelników”), przy którym bez wiedzy tegoż autora umieścił ciekawą ramkę - “10 wybranych ważnych blogów polskiej blogosfery”. Nie ukrywam, że ku mojemu zdziwieniu na liście tej znalazł się… Webowy.pl :) Zdziwienie nie jest oczywiście podyktowane skromnością, bo miejsce w panteonie gwiazd polskiej blogosfery Webowemu jak najbardziej się należy (:p), ale faktem, że ostatni wpis pojawił się tu ponad pół roku temu (zwrócił na to uwagę m.in. Olgierd Rudak).

Zastanawiam się, czy klasyfikować to w kategoriach wpadki (bo kto powiedział, że ranking PC World nie mógł uwzględniać trupów), szczególnie w kontekście pomylenia adresu bloga Mediafuna, czy nazwiska Piotrka Waglowskiego (pisali o tym prawie wszyscy) ;) Tak czy inaczej, fajny kop, na który od jakiegoś czasu skrycie czekałem, by od czasu do czasu przelać tu swoje prywatne zdanie na tematy, na które łamy Interaktywnie.com z oczywistych powodów są zbyt wąskie.

Mam nadzieję, że dłuższe jesienno-zimowe wieczory podziałają jako dodatkowy mobilizator i Webowy odżyje jako “Dominik Szarek, po 16:00″.

Bookler.pl - zaklep sobie stolik

Dominik — Tue, 24 Mar 2009 21:34:53 +0000

Na pierwszy ogień po dłuższej przerwie wybrałem serwis bookler.pl - jak sama nazwa wskazuje, wiąże się on z tematem rezerwacji. Działa on póki co jedynie w Krakowie (to akurat dla mnie plus ;)), ale to chyba najlepsze miejsce na testowanie systemu rezerwacji lokali, klubów i restauracji.

Bookler chce nam pomóc nie tylko zarezerwować miejsce w którejś krakowskiej restauracji, ale również dzięki systemowi rekomendacji podpowiedzieć, który lokal wybrać. Miejsca możemy bukować online 24h/dobę oraz telefonicznie (11:00-19:00) w pełni darmowo lub nawet z małym bonusem w postaci rabatu na posiłek. Problem w tym, że katalog knajp to niemal wyłącznie restauracje.

To duże ograniczenie, bo zastanawiam się ilu użytkowników może wykorzystać Booklera do rezerwowania stolika na romantyczną kolację, czy kilku miejsc na urodzinowy wieczór z przyjaciółmi, a ilu wykorzystałoby go do rezerwacji miejsc w klubach i pubach. Wydaje mi się, że ta druga kategoria cieszyłaby się zdecydowanie większym zainteresowaniem, szczególnie wśród nieco młodszych internautów i twórcy powinni wziąć to pod uwagę. Być może nie myślę logicznie, ale wydaje mi się, że rezerwacja sama w sobie dotyczy miejsc po pierwsze dość gęsto zaludnionych (inaczej nie byłaby konieczna), a po drugie “bardziej towarzyskich”. No chyba, że bookler chce specjalizować się w rezerwacjach stolików w ekskluzywnych restauracjach, choć wydaje mi się że trafi z tym do dużo węższej grupy docelowej.

Wspomniałem o systemie rekomendacji i rankingach knajp. Faktycznie bookler gromadzi sporo informacji o restauracjach i oprócz standardowych danych teleadresowych oraz typie kuchni podpowie również na jaką okazję dane miejsce nadaje się najlepiej. Pomóc mają także dwa oddzielne rankingi - oceny użytkowników i samego serwisu. Przyznam, że kompletnie nie rozumiem sensu prowadzenia rozdzielonych statystyk tym bardziej, że Bookler przyznaje oceny jedynie nielicznym miejscom (reszta jest pusta).

Tego typu projekty z pewnością różnią się od tradycyjnych startupów skupiających się wyłącznie na aktywności online - tutaj trzeba trochę pochodzić, pozałatwiać i przede wszystkim zadbać o to, by o każdej porze ktoś mógł zrealizować nasze zamówienie. Booklerowi na pewno warto się przyglądać, a ja najbardziej ciekaw jestem w jakim kierunku pójdą twórcy i czy poszerzą katalog o “mniej ekskluzywne” miejsca.

Oceń ten Start-up!

PAP - Prehistoryczna Agencja Prasowa?

Dominik — Wed, 25 Feb 2009 19:49:02 +0000

Znalezione dziś info prasowe, zredagowane przez Polską Agencję Prasową po prostu rozłożyło mnie na łopatki… Abstrahując od ogólnego poziomu informacji prasowych redagowanych w tym kraju, ukrywanie pewnych faktów, czy też podbijanie sobie PR’u to nic w porównaniu z niedoinformowaniem, niewiedzą, czy jak to inaczej nazwać w wykonaniu PAP, które chyba żyje jeszcze w XX wieku…

Chodzi o informację, dotyczącą uruchomienia przez prezydenta Ukrainy, Wiktora Juszczenkę “bloga”. Słowa blog użyłem w cudzysłowiu, bo tak naprawdę chodzi o… konto na Twitterze. Co ciekawe, wszystkie największe serwisy takie jak Onet, Wprost24, TVN24, czy Gazeta.pl bezmyślnie, nawet nawet nie czytając jej treści przekleiły ją na swoje strony.

Pozwólcie, że zacytuję jedynie najmocniejsze fragmenty informacji prasowej.

“Juszczenko umieścił swój blog w mało popularnej sieci “twitter” (http://twitter.com/President_UA).”

Heh, i jak to skomentować? :) Słyszał ktokolwiek z Was o czymś takim jak Twitter? Ot, taka mało popularna “sieć blogowa” (!), z której korzysta jedynie 6 milionów osób.

“Wbrew zapowiedziom rzeczniczki i zwyczajom przyjętym w światowej blogosferze, nie ma w nim jednak przemyśleń bądź zwierzeń prezydenta, lecz wyłącznie suche, pisane w urzędowym stylu komunikaty, kopiowane z jego oficjalnej strony internetowej.”

Wklejam to i nie mogę przestać się śmiać :) Czy ktokolwiek piszący te brednie słyszał o czymś takim jak powiadamianie o nowych wpisach/newsach za pomocą mikrobloga…?

“Czytelnicy nie mają prawa komentowania tych zapisów.”

No to już jest przegięcie :D Proszę wybaczyć prezydentowi, ale mimo swoich najszczerszych chęci raczej nie udałoby mu się wprowadzić na Twittera funkcji dodawania komentarzy do tweetów. A tak wyszło pięknie, że Juszczenko boi się krytyki… nieźle, prawda?

“Internauci zareagowali na tę inicjatywę błyskawicznie. Założyli już co najmniej dwa alternatywne blogi, w których żartują z prezydenta”

Doprawdy niesamowite… PAP nie zaznaczyło jednak, czy owe blogi są faktycznie blogami, czy może jakieś dwie osoby puściły na Twitterze po jednym zdaniu na ten temat? Obstawiam tą drugą opcję, szczególnie że:

“Na pierwszym z nich umieszczono anglojęzyczny wpis “I’m working to make Ukraine better”, czyli “Pracuję, by uczynić Ukrainę lepszą”.”

A teraz uwaga.. najlepsze:

“Prezydenckim blogiem zajęli się także dziennikarze. Wskazali, że Juszczenko prawdopodobnie nie umie posługiwać się internetem, o czym świadczy brak zdjęć dokumentujących takie zdolności.”

???????????? No tak, ja codziennie robię sobie całą sesję zdjęciową przy komputerze, żeby udokumentować zdolność posługiwania się internetem :D

No i jak tu mieć szacunek do polskich “mediów”? Patrząc na to jak w zachodnich mediach przedstawiane są kolejne profile celebrities, dołączające do Twittera wydawać by się mogło, że to normalność i każdy posługujący się słowem pisanym na klawiaturze WIE co to jest Twitter… jak widać - nie każdy. Co więcej, jeśli ktokolwiek z redakcji największych polskich portali, które przedrukowały tą idiotyczną informację przeczytał ją choć raz przed publikacją i mimo to ją opublikował to… przestaję czytać polskie serwisy informacyjne.

Ach, gdybyśmy tak żyli w Facebooku

Dominik — Fri, 20 Feb 2009 18:30:26 +0000

Taka myśl dopadła mnie wczoraj, gdy spiesząc się do mieszkania na trasie tramwaju natrafiłem na protestującą rzeszę policjantów. Od razu przez myśl przeszła mi sytuacja z dnia wcześniejszego, o której akurat pisałem, czyli wycofanie się Facebooka ze zmian w regulaminie pod wpływem reakcji “ludu”. Policjanci chyba nie mieli tyle szczęścia…

Zastanawiające w jak różny sposób można postrzegać demokrację w sieci i w prawdziwym świecie. No a skoro mamy dwa rodzaje demokracji to który z nich jest lepszy? I czy w ogóle te dwie sytuacje można ze sobą porównywać?

Zastanawiam się na ile istotne w całym casie jest to, co było powodem protestu obydwu grup… Z jednej strony użytkownicy Facebooka nie chcieli zaakceptować nowego prawa, które co prawda brzmiało groźnie (Facebook miał przejmować prawa do umieszczanych przez userów treści na zawsze) w rzeczywistości jednak miało na celu głównie pozostawianie komentarzy osób likwidujących konta, które na przykład zachowałyby ciągłość dyskusji na forach… Z drugiej strony policjanci, którym w podobny sposób (zmieniając reguły w trakcie gry) chce się obcinać pensje, wydłużać staż do emerytury itp. co wydaje się być o wiele poważniejszym problemem niż pozostawianie komentarzy na Facebooku.

Mimo różnej skali problemu, na pewno jest też wiele wspólnych czynników. Co jednak oprócz skali różni obie sprawy? Przede wszystkim sposób ustanawiania prawa/regulaminu - Facebook to serwis, z którego korzystanie jest całkowicie dobrowolne, ma on swoich właścicieli i zarząd, którzy podejmują decyzje mogące w ogólnych rozrachunku być korzystnymi jedynie dla nich samych. I co z tego? Nikt nie może im tego zabronić o ile oczywiście wszystko mieści się w granicach prawa. W realnym państwie sytuacja jest nieco odmienna, bo tak naprawdę samo społeczeństwo decyduje o kształcie swojego “Facebooka”, mając bezpośredni wpływ na decyzje, jakie są podejmowane (wolne wybory). No dobrze, jednak co jeśli decyzje zarówno Zuckerberga, jak i naszych kochanych przedstawicieli w Rządzie okazują się być dla nas (a przynajmniej dla pewnej dużej grupy tej społeczności) krzywdzące? Ktoś powie, że tutaj sprawa dotyczy “garstki” policjantów w kontekście wszystkich obywateli, ale pamiętajmy, że tylko 56% użytkowników Facebooka wyraziło swoje zdecydowane nie, a reszta nie miała zdania (na zmiany zgodziło się jedynie 6% ankietowanych). Podobnie w realu - protestujący policjanci nie reprezentują ogółu społeczeństwa ale wydaje mi się, że przeciwników ich postulatów wśród “ludu” nie byłoby zbyt wielu, bo każdy wie że za miesiąc może znaleźć się w ich skórze. Tu i tu sprzeciw wobec krzywdzących decyzji, które w jakiś sposób ograniczają społeczność potrafi zjednoczyć wielu w opozycji do decydentów.

Zastanawiam się więc, czy Zuckerberg odpuszczając i godząc się na sprzeciw ludu postąpił właściwie. Nie wyobrażam sobie bowiem, żeby tak łatwo pod naciskiem nawet najbardziej wpływowych grup społecznych nasz rząd w ciągu jednego dnia wycofywał się ze swoich decyzji z taką łatwością. Czy demokracja nie polega właśnie na zaufaniu i oddaniu pewnych decyzji w ręce osób, które reprezentują nasze interesy, często podejmując decyzje które na pierwszy rzut oka mogą być krzywdzące? A może faktycznie głos ludu to głos ludu i większość kontrowersyjnych decyzji powinna zapadać na drodze narodowego referendum, jak to miało miejsce w wirtualnym świecie? Jak myślicie? Zuckerberg pozwolił wejść sobie na głowę i stracił w ten sposób panowanie nad swoimi decyzjami, czy też jego reakcja na żądania społeczności była w pełni uzasadniona i godna pochwały?

Zdjęcie pochodzi z Flickr.

Nasza-klasa będzie “polskim internetem”?

Dominik — Thu, 19 Feb 2009 07:16:30 +0000

Dziś rano zauważyłem na Naszej-klasie bardzo interesującą nowość - wyszukiwarkę Google. Możemy za jej pomocą przeszukiwać zarówno zbiory serwisu, jak i całą sieć tak jak robi to właśnie Google. Czy to oznacza, że dla kilku milionów osób internet będzie zaczynać się i kończyć na Naszej-Klasie?

Już wcześniej najpopularniejszy polski serwis społecznościowy dał użytkownikom możliwość integracji swojego profilu z kontem Allegro, a przez jakiś czas serwował nawet najnowsze newsy z Wykopu. Teraz po dodaniu na stronę główną wyszukiwarki (w centralnej górnej części serwisu + box w lewej kolumnie) większość przeciętnych użytkowników N-K może ze spokojem ustawić ją jako stronę startową (o ile jeszcze tego nie zrobili), bez dylematu czy “pod palcem” lepiej mieć n-k, czy wyszukiwarkę.

Świetne posunięcie osób odpowiadających w naszej-klasie za to, by użytkownicy znaleźli tam swój “internetowy dom”, z którego nie będą mieli potrzeby nigdzie się ruszać. Pamiętamy ile paniki wywołała niedawna 40-minutowa awaria Google, która pokazała jak niektórzy (głównie mniej zaawansowani użytkownicy internetu) nie potrafią wręcz korzystać z sieci bez Wielkiego Dżi. Spora grupa tego typu internautów w Polsce to zapewne “zaawansowani naszoklasiści”. Myślę, że dopełnieniem wielkiego planu uczynienia z naszej-klasy synonimu internetu dla milionów Polaków byłby wewnętrzy komunikator online, działający na zasadzie zbliżonej do Web Gadu. No bo czego więcej potrzebuje przeciętny Kowalski w sieci? Kontaktów do znajomych (nasza-klasa sama w sobie), wyszukania informacji w sieci (integracja z Google), kupienia czegoś przez internet (integracja z Allegro) i możliwości szybkiej komunikacji ze znajomymi (naszoklasowe gadu).